Mannen zonder hoofd
In een container langs de straatkant vindt de dichter een titel voor haar nieuwe bundel. Onthoofde paspoppen gaan een eigen leven leiden en in een opwelling schrijft Lies Van Gasse over tijden van kiesplicht en mobilisatie. Ze denkt na over levens die verborgen zitten ergens diep in haar ervaringen en worstelt met de taal. Niets hiervan past in haar plannen. Er hangt iets ongemakkelijks over deze stad en het is maar de vraag wie ze bestuurt.
Mannen zonder hoofd is een bundel over de dagdagelijkse stedelijkheid, maar ook een bundel die woekert, met op veel plekken aandacht voor stadsnatuur. En dan komt er halverwege ook nog eens een wolf langs, daar in Antwerpen…
De bundel verscheen bij Uitgeverij Vleugels en is te beluisteren op Bandcamp.
Je lichaam is klaar voor toekomst,
maar geen ader wordt nog blootgelegd
waar straten stinken naar karton en uitlaatgassen,
hete kool en bedorven vlees.
De planten die men deze stad heeft binnengedragen,
schieten op tussen stoeptegels.
Je moet goed gek zijn om niet te worden overwoekerd.
Je hart is sterk en niet verzakt.
’s Nachts tussen de auto’s rent een oude das.
Het is wachten tot de wolven komen,
huilen, huilen om de lengte van de lange nacht.
